Categoriearchief: Mooie ervaringen

Ik ben een bosdier

Vanochtend las ik in de Volkskrant een mooi stukje over hoe stadsdieren zich evolutionair aanpassen aan beton en lantaarnlicht. Vogels krijgen rondere vleugels om sneller op te kunnen stijgen, slakken kleuren lichter om beter tegen warmte te kunnen. Spinnetjes maken gebruik van het licht doordat insecten daar op af komen en verstrikt raken in het web. Stadsdieren moeten brutaal zijn. Eropuit, vechten voor een plekje, stress trotseren en telkens nieuwe manieren aanleren om aan eten te komen, Dan hebben bosdieren het maar makkelijk. Als je weet wie je vijanden zijn en hoe je een beukennootje openbreekt, heb je een lekker leven. Ik ben een bosdier. Ik mis de skills van een dier uit de stad. In ieder geval, vandaag.

Arme haas. Terug naar de aarde. Zijn wolhaartjes zaten al in de klei. Ik zag een pootje, een oor en een stukje karkas. De boer reed over hem heen met zijn tractor. Dag haas.

Groene kerst

Hoe lastig is het om een leuke kerstfoto te maken! Kerstballen, kersttakken, lichtjes… alles wordt snel zo saaiiiii. Ik heb het geprobeerd hoor. Maar ik werd er niet blij van. En toen zag ik de venkel.

Kerstboom

Gezellige kerstdagen!

Saai. Een sneeuwfoto

Gewoon. Bij ons in de laan

Dit was gewoon bij ons in de laan.
We hadden nog een poging gewaagd om naar het bos te gaan, om daar mooie plaatjes te schieten. Maar het was zo gevaarlijk op de weg. Vlak voor ons tolde een auto om zijn as en kwam rakelings langs onze auto. En de afrit naar huis stond vol met auto’s die dwars of achterstevoren stonden en niet meer wegkwamen.
Zo ver hoef je dus echt niet om iets moois te vinden…

Fotogeluk

Bijna een jaar lang dacht ik dat ik alle kinderfoto’s kwijt was. Bij het overzetten van de ene laptop naar de andere bleken alle mappen leeg. Ik was in shock. Regelmatig werd ik ’s nachts wakker en dacht: ik ben mijn herinneringen kwijt. Ze zullen vager worden, tot ze voor altijd verdwijnen.

Mijn foto’s zijn voor iedereen betekenisloze plaatjes. Gewoon kinderen die hun eerste zwemles hebben. Of op schoot zitten bij de juf met een verjaardagsmuts. De eerste schooldag en de laatste dag in mijn zwangere buik. Plaatjes zoals iedereen ze heeft. Ik kijk ze door en ik kan al mijn herinneringen helen. Wat ben ik blij dat ik ze weer heb!

Lissabon

Eën plaatje is genoeg om je het hele verhaal te herinneren

Heb ik nou groene vingers?

Planten en ik, geen match made in heaven, dacht ik altijd. Zelfs de sanseveria, normaal niet dood te krijgen, overleed in mijn bijzijn. Maar nu. De ene na de andere kamerplant bloeit en groeit als een malle. De pannekoekplant heeft me al tientallen kinderen geschonken, de sanseveria krijgt kleintjes en nu begint de asparagus ook nog te bloeien. Wat doe ik?

Mooi Drenthe

Tijdens een weekje Friesland, ging ik even op een neer naar Zeegse, waar mijn lieve vriendin Mathilde woont. Drenthe is mooi. Ik hou zo van de bossen, het lieflijke landschap, dat zo afwisselend is. Akkers, heide, loofbomen, dennenbossen, vennetjes, bloemenvelden: allemaal gezien in één wandeling.

Muurtje

Muurtje Buitenpost

Je verwacht het niet

Soms kom je iets tegen wat je daar niet verwacht. En dan kijk je er naar. En nog eens. En dan denk je: goh, dat is mooi. Het was in een piepdorp in Friesland. Buitenpost. Zaterdagmiddag, een uur of twee en iedereen snoeit de heg of harkt z’n tuintje aan. Kinderfietsen liggen op straat zonder slot. Er is een botanische tuin waar vriendelijke vrijwilligers met z’n tweeën je museumjaarkaart scannen. En bij de uitgang van het dorp staat een bord: dank u en tot ziens, Bruisend Buitenpost!

Earth matters

Wortels in een patroon

Jasjes van mensenhaar en vazen van ananasleer
Zaterdag naar de nieuwe tentoonstelling geweest in de Textielfabriek, Earth matters. Fascinerend dat we overstelpt worden met angstig nieuws, -er lijken geen lichtpuntjes te zijn-, en er tegelijkertijd zoveel kunstenaars zijn die met een optimistische blik vooruitzien. Ze stellen vragen als: Kunnen we sámenwerken met de aarde, in plaats van haar leeg te roven en: Hoe kunnen we de aarde vragen ons te helpen?

Het begin is er
Sommige werken zijn nog in een beginstadium. De materialen vergaan nog te snel, of de technieken zijn nog te tijdrovend om in te kunnen zetten om betaalbare kledingstukken te maken. Maar het begin is er! Eén van de mooiste werken vond ik die van Diana Scherer, Woven wheat. Ze onderzoekt of het mogelijk is een kledingstuk onder de grond te kunnen laten groeien door het wortelstelsel te manipuleren. Dat levert een heel poëtisch beeld op.
Zou het niet tof zijn, een trui van tarwewortels?

Aan de tentoonstelling ga ik vast nog een paar berichtjes wijden…

 

Onderweg van Heerde

Onderweg vanuit Heerde brak plotseling de zware donderlucht in tweeën en zagen we nog net de zon voor ie onderging. Een spectaculair gezicht, dat ook nog eens voor symboliek zorgde op dat moment. Onvoorstelbaar die dramatiek van de wolken en het serene wat zich daar achter afspeelt, gewoon op een foto zonder enig gebruik van correcties of filters. De natuur is eigenlijk het mooist dat er is.

En toen brak de hemel open

Oersoep

Beurspassage Amsterdam

Zoek de zak patat

Wandelend door Amsterdam zag ik zo iets moois! Verscholen tussen het Damrak en de Nieuwendijk ligt de beurspassage. Een gang zo mooi en helder. Gemaakt van meer dan een miljoen glasmozaïektegeltjes en tienduizenden wandtegeltjes, in allerlei tinten groen en goud. Je ziet vissen, fietsen, penselen, zakjes patat. Dit zou ik ook wel in mijn badkamer willen. Of in de slaapkamer. Of de huiskamer.

Donkere dennen

Een donker dennenbos vind ik prachtig. Het is zo mysterieus en het geeft mij tegelijkertijd een veilig gevoel, al die bomen zo om je heen. Dennen ruiken heerlijk en het beetje licht dat door de bomen straalt; voor mij is een dennenbos rust voor alle zintuigen.

Donker bos

Dagje textiel

Mooi stuk textiel

Ik vind het altijd erg inspirerend om naar het textielmuseum in Tilburg te gaan. Alleen al dit stuk textiel brengt me op ideeën! Ik hou ook erg van dat fluorescerende oranje. Het is zo zonnig.

Maar ook de mooie ingeweven patronen zijn fantastisch. Er zijn zo oneindig veel mooie dingen te doen moet stof en garens!

Weer winter

Weer winter?

Is het nou alweer winter? Hier en daar zag ik al groene knopjes, maar de vorst zet alles weer stil. Het is wel prachtig. Dat wel.

Nog lang geen zomer

Vispakken

Vispakken

De winter is nu op z’n mooist maar ik dacht ineens aan de zomer. Aan vis eten op het dak van een loods in een rommelige haven pal aan de Waddenzee. Als het helder is, zie je  Schiermonnikoog in de verte. ’t Ailand is het allerleukste viseetplekje. Bestel de Visvaria groot met friet en je weet niet wat je proeft. Ik verheug me er nu al op!

’t Ailand Haven 49 – Lauwersoog

Winterse Weerribben

Weerribben

Weeribben

De natuur is zo fotogeniek. Die kleuren! En wat ik zo fascinerend vind, is dat wanneer je dezelfde plek even later fotografeert, het er weer anders uitziet.

Ossenzijl

Kleur in Ossenzijl

Ik zou wel 1000 foto’s kunnen publiceren. Die kleuren vind ik zó inspirerend!