Categoriearchief: Mooie dingen

Waterbloemen

Wanneer vind ik iets nou mooi? Die vraag stel ik me telkens als ik een blogje maak, Ik heb mijn voorkeuren voor kleuren, onderwerpen en vormen. Kiezen is denk ik nog het moeilijkst. Hoe zet je je onderwerp neer? Vanuit welke hoek maak je je plaatje? welke lichtbron gebruik ik? Ga zo maar door. En dan komt het bewerken nog,…

Waterbloemen

Eindeloos schuiven met potjes tot je blij bent

Hoopvol

Citizen Anita Groener

Citizen van Anita Groener

Laatst was ik op de PAN Amsterdam waar kunstgaleries hun schoonheden tonen. De oude meesters (Appel, Toorop) liet ik maar even voor wie ze zijn en ging op zoek naar nieuw moois. Toen zag ik dit. Ik vond het zo fijn, licht en op een bepaalde manier hoopvol. Hier zou ik elke dag wel even naar willen kijken.

Anita Groener

Als je maar goed kijkt

Fotograferen helpt om beter te kijken. Alles speelt ineens mee. Niet alleen het onderwerp wil je op zijn mooist afbeelden – hier een armband die ik van mijn oma heb gekregen – maar ook de achtergrond, het licht, contrasten, de attributen die je gebruikt. En dan zie je ook het onderwerp scherper: wat zitten die schakels ingenieus in elkaar. Je ziet ineens waarom je iets mooi vindt.

De armband die ik van mijn oma kreeg

Een gezonde boterham

Stof. Dat is wat er overblijft van een boterham als je ‘m twee maanden laat liggen. Ik heb ‘m heel voorzichtig op het bord gelegd en gefotografeerd. Je moet twee keer kijken, want eerst ziet ie er nog uit als een snee donkerbruin volkoren. Fascinerend toch? Van meel, water, gist en zout bak je een brood. En als je ‘m laat liggen, wordt het grijze stof en verpulvert het tot bijna niks.

Boterham met kaas

Boterham met kaas

Ober!

Dit is mijn tweede foto uit de serie Ranzig. Ik vind het grappig om foto’s te maken van eten. Wanneer ziet het er lekker uit en wanneer denk je jèk! Nou nu dus. Denk ik.

Zeeschoonheden

Ik had me voorgenomen geen foto’s van onze vakantie te bloggen. Maar ja, als er ééntje bij zit die voor mij echt aan ‘mooi’ doet denken, dan kan ik het toch niet laten. Langs het strand in Thailand vond ik deze schelpjes, steentjes en stukjes koraal. In de mooiste kleuren. Geel, oranje, dieprood en blauw… Ik heb, op een handjevol schelpjes na, alles teruggegeven aan de zee.

Dit spoelde aan. Wat zou er nog meer voor moois zitten in de zee?

De dahlia’s van mijn oma

Mijn oma had vroeger een boerentuintje. Met heel veel dahlia’s. Ik kreeg altijd een bonte bos gerold in krantenpapier voor mijn verjaardag. Zo feestelijk! En daarom heb ik ze ook in mijn tuin. Voor mijn oma.

Dahlia

Dahlia’s uit de tuin

Als haken te langzaam gaat….

Een jaar of misschien al twee jaar geleden begon ik met het haken van een deken. Optimistisch als ik soms ben, dacht ik dat wel in een paar maanden af te hebben. Maar haken is ingewikkelder dan ik dacht. En ik krijg er kramp van in mijn vingers. En nu staat die mand wol in de hoek naar me te kijken. Dan maar iets anders ermee verzonnen…

Draadjestegels

 

Mijn Stijl

Dit jaar is het 100 jaar geleden dat de Stijl werd opgericht. Voor mijn opleiding maakte ik een moodboard en een pagina met producten, gebaseerd op de Stijl, maar dan van nu. De kleuren zijn intenser, helderder, frisser. Wat vind je er van?

De vertaling van een plaatje naar uiteindelijk een interieur

 

Muurtje

Muurtje Buitenpost

Je verwacht het niet

Soms kom je iets tegen wat je daar niet verwacht. En dan kijk je er naar. En nog eens. En dan denk je: goh, dat is mooi. Het was in een piepdorp in Friesland. Buitenpost. Zaterdagmiddag, een uur of twee en iedereen snoeit de heg of harkt z’n tuintje aan. Kinderfietsen liggen op straat zonder slot. Er is een botanische tuin waar vriendelijke vrijwilligers met z’n tweeën je museumjaarkaart scannen. En bij de uitgang van het dorp staat een bord: dank u en tot ziens, Bruisend Buitenpost!

Loek de Snoek

Loek op je bordje

In de serie ‘geel’ vandaag Loek. Ik vond hem langs een uitgebaggerde sloot in Friesland. Ik nam hem mee naar huis en maakte een stilleven van hem. Nu ligt ie in de achtertuin en vergaat langzaam. Zo’n mooi eind van zijn leven had Loek niet kunnen bedenken.

Wit

Bieslook

Dit maakte ik voor een lieve vriendin. Deze is best mooi geworden. Toch? Wil je er ook een?

Earth matters

Wortels in een patroon

Jasjes van mensenhaar en vazen van ananasleer
Zaterdag naar de nieuwe tentoonstelling geweest in de Textielfabriek, Earth matters. Fascinerend dat we overstelpt worden met angstig nieuws, -er lijken geen lichtpuntjes te zijn-, en er tegelijkertijd zoveel kunstenaars zijn die met een optimistische blik vooruitzien. Ze stellen vragen als: Kunnen we sámenwerken met de aarde, in plaats van haar leeg te roven en: Hoe kunnen we de aarde vragen ons te helpen?

Het begin is er
Sommige werken zijn nog in een beginstadium. De materialen vergaan nog te snel, of de technieken zijn nog te tijdrovend om in te kunnen zetten om betaalbare kledingstukken te maken. Maar het begin is er! Eén van de mooiste werken vond ik die van Diana Scherer, Woven wheat. Ze onderzoekt of het mogelijk is een kledingstuk onder de grond te kunnen laten groeien door het wortelstelsel te manipuleren. Dat levert een heel poëtisch beeld op.
Zou het niet tof zijn, een trui van tarwewortels?

Aan de tentoonstelling ga ik vast nog een paar berichtjes wijden…

 

Stilleven van boodschappen

Boodschappen in een stilleven

Vanaf nu worden mijn foto’s steeds beter!

Het is al even geleden dat ik een berichtje heb gepost. Ik ben druk met mijn opleiding en mijn cursus fotografie, waarvan hier een resultaat. De boodschappen uitgestald in een stilleven. Een foto met scherpte en diepte, helemaal gemaakt volgens de ‘regels’. Ik denk dat er in de komende tijd nog veel meer zullen volgen.

Verrassing in een supermarktbos

Kijk. Dit vind ik nou écht mooi. In een bos van de super zitten wat saaiiige takjes. Maar als ik de bloemen weggooi en de takjes in de vaas laat staan, komen er ineens kleine blaadjes aan. En nóg leuker: heel kleine mini belletjes. Is dat nou niet grappig?

Takken

Takken met verrassing